Get the Flash Player to see this player.

Αρχική / Ολυμπιακοί Αγώνες / Πεκίνο 2008

No image

Πεκίνο 2008

επιστροφή

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου πέρασαν στην Ιστορία και ο ορίζοντας πλέον δείχνει Λονδίνο. Οι προοπτικές ελληνικών διακρίσεων δεν ευοδώθηκαν στην Κίνα, αλλά ο αθλητισμός δεν έχει ούτε προαπαιτούμενα, ούτε δεδομένα, έστω κι αν οι Ανατολικοασιάτες για ακόμη ένα Ολυμπιακό τουρνουά, πήραν τη μερίδα του λέοντος σε αριθμό μεταλλίων.


Για το ελληνικό τζούντο, το Πεκίνο αποτέλεσε παρένθεση στην αναπτυξιακή πορεία της τελευταίας δεκαετίας και όλοι πλέον έχουν βάλει ρότα για το Λονδίνο, δυνατοί και περισσότερο σοφοί όπως τονίζει ο πρόεδρος της ΕΟΤ και υπαρχηγός της αποστολής στο Πεκίνο, Βαγγέλης Σουφλέρης.

 

«Κάθε μεγάλος αθλητής, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Ηλίας Ηλιάδης, δικαιούται να έχει και μία άτυχη στιγμή. Είδαμε άλλωστε τι έπαθε και ο Ολλανδός τρις Ολυμπιονίκης, Μαρκ Χουιζίνγκα, που επίσης έμεινε εκτός μεταλλίων στην κατηγορία. Ο αποκλεισμός του Ηλία αποτελεί μία κακή παρένθεση στην εκπληκτική πορεία που έχει το ελληνικό τζούντο την τελευταία οκταετία. Συνεχίζουμε δυνατοί και περισσότερο σοφοί με το βλέμα στο Λονδίνο...», σχολίασε ο κ. Σουφλέρης αναφερόμενος στον «χρυσό» Ολυμπιονίκη της Αθήνας που κάποιοι τον ήθελαν να διπλασιάζει τους τίτλους και στο Πεκίνο, χωρίς όμως να καταφέρει να τους δικαιώσει...

 

Σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την ήττα και τον πρόωρο αποκλεισμό του Ηλιάδη από τον α` προκριματικό γύρο των -90 κιλών, έπαιξε η διαιτησία αλλά και το γεγονός ότι ο Ολλανδός τρις Ολυμπιονίκης, Μαρκ Χουϊζίνγκα δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, φυσικό επακόλουθο του γεγονότος ότι όλη η προετοιμασία του είχε γίνει με βάση τον... πρόωρο τελικό. Έτσι η ήττα του Ολλανδού από τον Ελβετό Σεργκέι Ασβάντεν δεν προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη, με τους Ηλιάδη και Χουϊζίνγκα να αποχαιρετούν πρόωρα τη διοργάνωση. Όσον αφορά στη διαιτησία έπαιξε το δικό της πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Αιγύπτιος διαιτητής αρχικά έδωσε δύο Shido, ενώ ολοκλήρωσε την... αποστολή του υποδεικνύοντας Ippon σε ένα πεντακάθαρο Yuko, αφού η ωμοπλάτη του Ηλιάδη δεν ακούμπησε ποτέ στο τατάμι…

 

«Ο Ηλίας ήταν έτοιμος και καλά προετοιμασμένος. Ωστόσο, η διαιτησία με την πρώτη παρατήρηση που του έδωσε, του κατέστρεψε την ψυχολογία. Υπήρχε μία θεωρία πριν από τον αγώνα, από διαφόρους ανθρώπους του τζούντο, ότι ο Ηλίας θα αδικούνταν απέναντι στον Ολλανδό. Έτσι ακριβώς έγινε», είπε ο ομοσπονδιακός προπονητής Νίκος Ηλιάδης σχολιάζοντας τον αγώνα, την ίδια στιγμή που ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, έδινε μία και μοναδική υπόσχεση: «Ό,τι δεν κατάφερα στο Πεκίνο, θα το κάνω πραγματικότητα στο Λονδίνο, το 2012».

 

Ο Ταριέλ...

 

Εκτος μάχης μεταλλίων ετέθη και ο Ταριέλ Ζιντιρίδης. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής στους Νέους το 2006, έχασε στο β` προκριματικό γύρο της κατηγορίας των -66 κιλών, από τον… άγνωστο και χωρίς διακρίσεις Αμερικανό (σ.σ. γεννημένο στη Χαβάη), Τέιλορ Τακάτα και αποχαιρέτησε πρόωρα τη διοργάνωση.

 

Ο Ζιντιρίδης, αν και παρουσιάστηκε αγνώριστος αγωνιστικά, θα μπορούσε να πάρει τη νίκη, περίπου ένα λεπτό πριν την ολοκλήρωση του πενταλέπτου, αν οι διαιτητές του έδιναν πεντακάθαρο Yuko. Τελικώς, η… κανονική διάρκεια βρήκε τους δύο τζουντόκα στο μηδέν, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στο Golden Score. Εκεί, ο Ζιντιρίδης δεν έδειξε τη γνωστή του «ψυχή» και πίστη και έχασε με Yuko.

 

Μπορούσε ο Λαυρέντης

 

Την 11η θέση στα -60κ πήρε ο Λαυρέντης Αλεξανίδης. Ο πρωταθλητής μας θα μπορούσε να πάει καλύτερα, αλλά η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης στα τελευταία δευτερόλεπτα του στοίχησαν. Στα ρεπεσάζ ηττήθηκε με Ippon από τον Καναδό Φρέιζερ Γουίλ 18 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και ενώ ο Λαυρέντης βρισκόταν «αγκαλιά» με την πρόκρισή του. Μόλις 1:51 πριν το τέλος του πενταλέπτου δέχθηκε Shido, όμως αντέδρασε άμεσα και εννέα δευτερόλεπτα αργότερα πήρε Yuko. Και ενώ βρισκόταν πολύ κοντά στη νίκη που θα του έδινε το δικαίωμα να προχωρήσει, δέχθηκε Ippon από τον Καναδό με αποτέλεσμα να μείνει εκτός διεκδίκησης χάλκινου μεταλλίου.

 

«Δε μπορώ να πιστέψω αυτό που συνέβη. Είναι αδιανόητο για αθλητή τέτοιου αγωνιστικού επιπέδου, να χάνει την αυτοσυγκέντρωσή του μέσα στο τατάμι, ενός τόσο σημαντικού τουρνουά. Κάθε αθλητής είναι άξιος της μοίρας του. Ο Λαυρέντης (Αλεξανίδης) είχε δύο ευκαιρίες και δεν τις εκμεταλλεύτηκε. Του είχα επισημάνει κάποια πράγματα για τον συγκεκριμένο αγώνα, ώστε να τον αποτρέψω από τέτοιες άσχημες καταστάσεις, με δεδομένη και τη διαφορά ύψους που είχαν οι δύο αθλητές, όμως αποδείχθηκε ότι τα λόγια μου δεν έπιασαν τόπο. Λυπάμαι να βλέπω αθλητές να χάνουν με τέτοιο τρόπο, τη στιγμή που καθημερινά ιδρώνουν για να φτάσουν όσο το δυνατόν πιο ψηλά»», ήταν η δήλωση του Νίκου Ηλιάδη.

 

Στα προκριματικά, ο Αλεξανίδης επικράτησε με Ippon, σε ενάμιση λεπτό, του Αυστραλού Μάθιου Ντ`Αγκουίνο. Στη φάση των «16» όμως, γνώρισε την ήττα με Shido (2.10 πριν το τέλος) από τον Ολλανδό παγκόσμιο πρωταθλητή του 2007, Ρούμπενς Χουκς για να έρθει στα ρεπεσάζ και η ήττα από τον Γουίλ.

 

Οι νικητές και τα highlights

 

Πριν από τους Αγώνες η Ριόκο Τάνι έδειχνε το μεγαλύτερο φαβορί για το χρυσό. Οι διακρίσεις της 32χρονης τζουντόκα στα -48κ έδειχναν ότι άνετα μπορεί να το πράξει. Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και της Ατλάντα, ενώ το 2000 στο Σίδνεϊ και το 2004 στην Αθήνα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Στο Πεκίνο στόχευε στην κορυφή για τρίτη διαδοχική διοργάνωση, όμως το «εμπόδιο» της Αλίνα Ντουμίτρου στον ημιτελικό αποδείχθηκε ανυπέρβλητο. Έτσι, η επτά φορές πρωταθλήτρια κόσμου περιορίστηκε στο χάλκινο μετάλλιο, την ώρα που η Ρουμάνα κατέκτησε το χρυσό. Το 2004 η Ντουμίτρου έφυγε με... άδεια χέρια από την Αθήνα, ωστόσο το γεγονός ότι έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο σε πέντε διαδοχικά Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2004-2008) την καθιστούσε υποψήφια για την «εκθρόνιση» της Τάνι.

 

Στον τελικό, η Ντουμίτρου νίκησε την Κουβανή Γιανέτ Μπερμόι και στέφθηκε «χρυσή» Ολυμπιονίκης. Αρχικά η Ντουμίτρου έκανε waza-ari, ενώ ο τελικός ολοκληρώθηκε 80 δευτερόλεπτα μετά την έναρξή του, καθώς η Ρουμάνα κατάφερε να ρίξει την Μπερμόι στο έδαφος με ippon. Εκτός από την Τάνι, χάλκινο μετάλλιο πήρε και η Πάουλα Μπελέν Παρέτο από την Αργεντινή.

 

Η Κινέζα Ντονγκμέι Ξιάν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των -52 κιλών. Η «γηπεδούχος» επιβλήθηκε στον τελικό της Κουμ Άε Αν από τη Βόρεια Κορέα, ενώ τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν η Σοράγια Χαντάντ από την Αλγερία και η Μισάτο Νακαμούρα από την Ιαπωνία.

 

Το χρυσό μετάλλιο των -57 κιλών κατέληξε στην Τζιούλια Κουινταβάλε. Στην πρώτη συμμετοχή της στην κορυφαία διοργάνωση, η Ιταλίδα αθλήτρια που... φλερτάρει με το χώρο της πασαρέλας, επιβλήθηκε στον τελικό της Ντέμπορα Γκράβενστιν από την Ολλανδία. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν η Κέτλεϊν Κουάντρος από τη Βραζιλία και η Κινέζα Γιάν Σου.

 

Το χρυσό για την Ιαπωνία ήλθε στα -63κ από την Αγιούμι Τανιμότο. Στον τελικό επικράτησε της Γαλλίδας Λουσί Ντεκός, ενώ τα χάλκινα μετάλλια «μοιράστηκαν» η Ελίζαμπετ Βιλεμπόορντσε από την Ολλανδία και η Οκ Ιμ Ουόν από τη Βόρεια Κορέα.

 

Και πάλι Ουένο...

 

Η Μασάε Ουένο όπως ακριβώς είχε συμβεί και στην Αθήνα το 2004 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των -70 κιλών. Η Γιαπωνέζα τζουντόκα επιβλήθηκε στον τελικό της Κουβανής Αναϊσι Ερνάντες, την οποία έριξε στο τατάμι με ippon, μόλις έξι δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του αγώνα (!), στον πιο σύντομο τελικό της διοργάνωσης. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν η Αμερικανίδα Ρόντα Ρούσεϊ και η Έντιτ Μπος από την Ολλανδία.

 

Η Κινέζα Σιουλί Γιάνγκ έγινε κάτοχος του μεταλλίου της κατηγορίας των -78 κιλών. Στον τελικό νίκησε την Κουβανή Γιαλένις Καστίγιο και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν η Γκιεόνγκμι Τζέονγκ από τη Νότια Κορέα και η Γαλλίδα Στεφανί Ποσαμέ.


Οι οικοδεσπότες επικράτησαν στα +78 κιλά. Η Κινέζα Ουέν Τονγκ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο επικρατώντας στον τελικό της Μάκι Τσουκάντα από την Ιαπωνία με Ippon, οκτώ δευτερόλεπτα πριν την ολοκλήρωση του πενταλέπτου. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν η Λουτσίγια Πολάβντερ από τη Σλοβενία και η Ίνταλις Ορτίς από την Κούβα.

 

Οι άνδρες

 

Στη Νότια Κορέα κατέληξε το χρυσό μετάλλιο στα -60 κιλά. Ο Μιν-Χο Τσόι νίκησε στον τελικό τον Αυστριακό Λούντβιχ Πάισερ και βρέθηκε με το χρυσό μετάλλιο κρεμασμένο στο στήθος. Ο Μιν-Χο κατάφερε να σημειώσει ippon επί του αντιπάλου του, 2 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του τελικού. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν ο Ουζμπέκος Ρίσοντ Σομπίροβ και ο Ολλανδός Ρούμπεν Χουκς.

 

Ο Ιάπωνας Μεσάτο Ουτσισίμπα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των -66 κιλών. Επιβλήθηκε στον τελικό του Γάλλου Μπενζαμίν Νταρμπελέ και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν ο Κουβανός Γιορντάνις Αρενσίμπια και ο Τσολ Μιν Παρκ από τη Βόρεια Κορέα.

 

Ο Ελνούρ Μαμαντλί χάρισε στο Αζερμπαϊτζάν το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των -73 κιλών, μετά τη νίκη στον τελικό επί του Νοτιοκορεάτη, Κιτσούν Ουάνγκ. Την 3η θέση «μοιράστηκαν» ο Ρασούλ Μπόκιεβ από το Τατζικιστάν (σ.σ. το πρώτο μετάλλιο της χώρας στην Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων) και ο Βραζιλιάνος Λεάντρο Γκουιλέιρο.
Ο Γερμανός Όλε Μπίσοφ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο των -81 κιλών, κατηγορία η οποία το 2004 ανήκε στον Ηλία Ηλιάδη. Στον τελικό ο Μπίσοφ επιβλήθηκε με Yuko του Νοτιοκορεάτη Τζαεμπούμ Κιμ, ενώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου βρέθηκαν ο  Τιάγκο Καμίλο και ο Ουκρανός Ρόμαν Γκόντιουκ.

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2007 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, Ιρακλί Τσιρεκίτζε κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο των -90 κιλών. Ο Γεωργιανός τζουντόκα επιβλήθηκε στον τελικό του Αλγερινού Αμάρ Μπενιχλέφ και βρέθηκε στην κορυφή της κατηγορίας, ενώ ο Ελβετός Σεργκέι Ασβάντεν και ο Αιγύπτιος Χεσάμ Μεσμπάχ περιορίστηκαν στην 3η θέση της τελικής κατάταξης.

 

Μια χώρα με παράδοση στα «βαρέα» αθλήματα, η Μογγολία, πανηγύρισε με τον Τουβσινμπαγιάρ Ναϊντάν το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των -100 κιλών. Ο Ναϊντάν επιβλήθηκε στον τελικό του Ασχάτ Ζιτκέγεβ από το Καζακστάν, ενώ τα χάλκινα μετάλλια κατέληξαν στους Μοβλούντ Μιραλίγεβ (Αζερμπαϊτζάν) και Χενκ Γκρολ (Ολλανδία).

 

Η χώρα του Ανατέλλοντος Ηίου, πήρε με τον Σατόσι Ίσι το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των +100 κιλών. Ο Ιάπωνας νίκησε στον τελικό του Αμπντούλο Τανγκρίεβ από το Ουζμπεκιστάν με Yuko, ενώ τα χάλκινα μετάλλια κατέληξαν στον Κουβανό Όσκαρ Μπρέισον, αλλά και στο νεαρότερο παγκόσμιο πρωταθλητή των υπερβαρέων, τον Γάλλο Τεντί Ρινέ.

Το Πεκίνο με αριθμούς

Τα μετάλλια στο Πεκίνο κατέκτησαν οι εξής χώρες:

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ
ΧΩΡΕΣ ΧΡ ΑΡΓ ΧΑΛΚ ΣΥΝΟΛΟ
Ιαπωνία 4 1 2 7
Κίνα 3 0 1 4
Κορέα 1 2 1 4
Αζερμπαϊτζάν 1 0 1 2
Γεωργία 1 0 0 1
Γερμανία 1 0 0 1
Ιταλία 1 0 0 1
Μογγολία 1 0 0 1
Ρουμανία 1 0 0 1
Κούβα 0 3 3 6
Γαλλία 0 2 2 4
Ολλανδία 0 1 4 5
Βόρεια Κορέα 0 1 2 3
Αλγερία 0 1 1 2
Ουζμπεκιστάν 0 1 1 2
Αυστρία 0 1 0 1
Καζακστάν 0 1 0 1
Βραζιλία 0 0 3 3
Αργεντινή 0 0 1 1
Αίγυπτος 0 0 1 1
Σλοβενία 0 0 1 1
Ελβετία 0 0 1 1
Τατζικιστάν 0 0 1 1
Ουκρανία 0 0 1 1
ΗΠΑ 0 0 1 1

 

 

 

 

ΑΝΔΡΕΣ - 60κ
1. Τσόι Μίνχο (Νότια Κορέα)
2. Λούντβιχ Πάισερ (Αυστρία)
3. Ρίσοντ Σομπίροβ (Ουζμπεκιστάν)
3. Ρούμπεν Χουκς (Ολλανδία)
5. Ντιμίτρι Ντραζέν (Γαλλία)
5. Γκαλ Γεκουτιέλ (Ισραήλ)
7. Φρέιζελ Ουίλ (Καναδάς)
7. Γκρεκ Φάλον (Βρετανία)
11. Λαυρέντης Αλεξανίδης

 

ΑΝΔΡΕΣ - 66κ
1. Μασάτο Ουτσισίμπα (Ιαπωνία)
2. Μπενζαμίν Νταρμπελέ (Γαλλία)
3. Γιορντάνις Αρενσίμπια (Κούβα)
3. Τσολ Μιν Πακ (Βόρεια Κορέα)
5. Αλίμ Γκαντάνοβ (Ρωσία)
5. Μιράλι Σαρίποβ (Ουζμπεκιστάν)
7. Τζιοβάνι Νίκολα Καζάλε (Ιταλία)
7. Αχίν Ελ Χαντί (Αίγυπτος)

 

ΑΝΔΡΕΣ - 73κ
1. Ελνούρ Μαμαντλί (Αζερμπαϊτζάν)
2. Κιτσούν Ουάνγκ (Νότια Κορέα)
3. Ρασούλ Μπόκιεβ (Τατζικιστάν)
3. Λεάντρο Γκουιλέιρο (Βραζιλία)
5. Ντιρκ Βαν Τίχελτ (Βέλγιο)
5. Αλί Μαλομάτ (Ιράν)
7. Γιουσούκε Καναμάρου (Ιαπωνία)
7. Γκενάντι Μπίλοντιντ (Ουκρανία)

 

ΑΝΔΡΕΣ - 81κ
1. Όλε Μπίσοφ (Γερμανία)
2. Τζαεμπούμ Κιμ (Νότια Κορέα)
3. Τιάγκο Καμίλο (Βραζιλία)
3. Ρόμαν Γκόντιουκ (Ουκρανία)
5. Γκιγιόμ Ελμόντ (Ολλανδία)
5. Νιαμκχού Νταμντινσουρέν (Μογγολία)
7. Γιούαν Μπάρτον (Μεγάλη Βρετανία)
7. Ρόμπερτ Κράβτσικ (Πολωνία)

 

ΑΝΔΡΕΣ - 90κ
1. Ιρακλί Τσιρεκίτζε (Γεωργία)
2. Αμάρ Μπενιχλέφ (Αλγερία)
3. Χεσάμ Μεσμπάχ (Αίγυπτος)
3. Σεργκέι Ασβάντεν (Ελβετία)
5. Ιβ-Ματιέ Νταφρεβίλ (Γαλλία)
5. Ιβάν Πέρσιν (Ρωσία)
7. Αντρέι Καζούσενοκ (Λευκορωσία)
7. Εντουάρντο Σάντος (Βραζιλία)

 

ΑΝΔΡΕΣ - 100κ
1. Τουβσινμπαγιάρ Ναιντάν (Μογγολία)
2. Ασχάτ Ζιτκέγεβ (Καζακστάν)
3. Μοβλούντ Μιραλίγεβ (Αζερμπαϊτζάν)
3. Χενκ Γκρολ (Ολλανδία)
5. Πρζέμισλαβ Ματιάσεκ (Πολωνία)
5. Λεβάν Ζχορζχολιάνι (Γεωργία)
7. Ντάνιελ Χάντφι (Ουγγαρία)
7. Σούνγκχο Γιάνγκ (Νότια Κορέα)

 

ΑΝΔΡΕΣ + 100κ
1. Σατόσι Ίσι (Ιαπωνία)
2. Αμπντούλο Τανγκρίεβ (Ουζμπεκιστάν)
3. Όσκαρ Μπρέισον (Κούβα)
3. Τεντί Ρινέ (Γαλλία)
5. Μοχαμάντ Ρεζά Ροντακί (Ιράν)
5. Λάσα Γκουτζετζιάνι (Γεωργία)
7. Ταμερλάν Τμένοβ (Ρωσία)
7. Ζοάο Σλίτλερ (Βραζιλία)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ -48κ
1. Αλίνα Αλεξάντρα Ντουμίτρου (Ρουμανία)
2. Γιανέτ Μπερμόι (Κούβα)
3. Πάουλα Μπελέν Παρέτο (Αργεντινή)
3. Ριόκο Τάνι (Ιαπωνία)
5. Οκ Σονγκ Πακ (Βόρεια Κορέα)
5. Λιουντμίλα Μπογκντάνοβα (Ρωσία)
7. Έβα Τσερνοβίτσκι (Ουγγαρία)
7. Άνα Ορμίγκο (Πορτογαλία)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ -52κ
1. Ντονγκμέι Ξιάν (Κίνα)
2. Κουμ Άε Αν (Βόρεια Κορέα)
3. Σοράγια Χαντάντ (Αλγερία)
3. Μισάτο Νακαμούρα (Ιαπωνία)
5. Σολπάν Καλίγεβα (Καζακστάν)
5. Κιουνγκόκ Κιμ (Νότια Κορέα)
7. Ίλσε Χέιλεν (Βέλγιο)
7. Άνα Καρασκόσα (Ισπανία)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ -57κ
1. Τζιούλια Κουινταβάλε (Ιταλία)
2. Ντέμπορα Γκράβενστιν (Ολλανδία)
3. Κέτλεϊν Κουάντρος (Βραζιλία)
3. Γιάν Σου (Κίνα)
5. Μαρία Πέκλι (Αυστραλία)
5. Μπάρμπαρα Αρέλ (Γαλλία)
7. Αϊκο Σάτο (Ιαπωνία)
7. Μπερναντέτ Μπάτσκο (Ουγγαρία)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ -63κ
1. Αγιούμι Τανιμότο (Ιαπωνία)
2. Λουσί Ντεκός (Γαλλία)
3. Ελίζαμπετ Βιλεμπόορντσε (Ολλανδία)
3. Οκ Ιμ Ουόν (Βόρεια Κορέα)
5. Ντριούλις Γκονσάλες (Κούβα)
5. Κλαούντια Χάιλ (Αυστρία)
7. Ούρσκα Ζόλνιρ (Σλοβενία)
7. Ίσις Μπαρέτο (Βενεζουέλα)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ -70κ
1. Μασάε Ουένο (Ιαπωνία)
2. Αναϊσι Ερνάντες (Κούβα)
3. Ρόντα Ρούσεϊ (ΗΠΑ)
3. Έντιτ Μπος (Ολλανδία)
5. Ανέτ Μπεμ (Γερμανία)
5. Λέιρε Ιγκλέσιας (Ισπανία)
7. Ανέτ Μέσαρος (Ουγγαρία)
7. Γιούρι Αλβεάρ (Κολομβία)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ -78κ
1. Σιουλί Γιάνγκ (Κίνα)
2. Γιαλένις Καστίγιο (Κούβα)
3. Γκιεόνγκμι Τζέονγκ (Νότια Κορέα)
3. Στεφανί Ποσαμέ (Γαλλία)
5. Εντινάνσι Σίλβα (Βραζιλία)
5. Εστέρ Σαν Μιγκέλ (Ισπανία)
7. Λχαμντέγκντ Πουρεβιαργκάλ (Μογγολία)
7. Χάιντε Βόλερτ (Γερμανία)

 

ΓΥΝΑΙΚΕΣ +78κ
1. Ουέν Τονγκ (Κίνα)
2. Μάκι Τσουκάντα (Ιαπωνία)
3. Λουτσίγια Πολάβντερ (Σλοβενία)
3. Ίνταλις Ορτίς (Κούβα)
5. Ναγιούνγκ Κιμ (Νότια Κορέα)
5. Τσερενχάντ Ντοριγκότοβ (Μογγολία)
7. Σαμάχ Ραμαντάν (Αίγυπτος)
7. Αν-Σοφί Μοντιέρ (Γαλλία)

 

 

Στατιστικά και ρεκόρ...

 

Τέσσερις τζουντόκα, όλοι από την Ασία, διατήρησαν τους τίτλους τους στο Ολυμπιακό τουρνουά του Πεκίνου. Πρόκειται για την Μασάε Ουένο (Ιαπωνία) στην κατηγορία των -70 κιλών, τον Μασάτο Ουτσισίμπα (Ιαπωνία) στα -66 κιλά, την Ξιάν Ντονγκμέι (Κίνα) στα -52 κιλά και την Αγιούμι Τανιμότο  (Ιαπωνία) στα -63 κιλά. Το σχετικό επίτευγμα, έχουν πετύχει ακόμη πέντε αθλητές στο παρελθόν, με τον Ιάπωνα Τανταχίρο Νομούρα να είναι και ο μοναδικός με τρεις σερί τίτλους.

 

Αναλυτικά:

 

Όνομα ΚΑΤΗΓ ΕΤΗ
Πέτερ Σεισενμπάχερ (Αυστρία) -90κ. ανδρών 1984, 1988

Χιτόσι Σάιτο (Ιαπωνία)

+100κ. ανδρών 1984, 1988
Τανταχίρο Νομούρα (Ιαπωνία) -60κ. ανδρών 1996, 2000, 2004
Νταβίντ Ντουγιέ (Γαλλία) +100κ. ανδρών 1996, 2000
Ριόκο Τάνι (Ιαπωνία) -48κ. γυναικών 2000, 2004
Μασάτο Ουτσισίμπα (Ιαπωνία) -66κ. ανδρών 2004, 2008
Ξιάν Ντονγκμέι (Κίνα) -52κ. γυναικών 2004, 2008
Αγιούμι Τανιμότο (Ιαπωνία)  -63κ. γυναικών 2004, 2008
Μασάε Ουένο (Ιαπωνία) -70κ. γυναικών 2004, 2008

 

Κάτοχος ενός ανεπανάληπτου ρεκόρ έγινε στην Κίνα η Ριόκο Τάνι-Ταμούρα. Η διασημότερη τζουντόκα σε ολόκληρο τον κόσμο, έγινε η πρώτη στην Ιστορία των Ολυμπιακών τουρνουά, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, που φτάνει τα πέντε Ολυμπιακά μετάλλια (2 χρυσά-2 ασημένια-1 χάλκινο). Μέχρι τώρα, το ρεκόρ των τεσσάρων μεταλλίων κρατούσαν ο Γάλλος Άντζελο Παριζί με ένα χρυσό, δύο ασημένια και ένα χάλκινο μετάλλιο, καθώς και η Κουβανή Ντριούλις Γκονζάλες (1-1-2). Το ρεκόρ των τριών χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων, μετά και την... αποτυχία της Τάνι, εξακολουθεί να κατέχει ο Τανταχίρο Νομούρα.

 

Οι κάτοχοι των περισσοτέρων μεταλλίων στην Ιστορία των Ολυμπιακών Τουρνουά είναι οι εξής:

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΕΤΑΛΙΑ ΣΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΟΝΟΜΑ ΧΡ ΑΡΓ ΧΑΛΚ ΣΥΝΟΛΟ
Ριόκο Τάνι Ταμούρα (Ιαπωνία) 2 2 1 5
Ντριούλις Γκονζάλες (Κούβα) 1 1 2 4
Άντζελο Παριζί (Γαλλία/Βρετανία) 1 2 1 4
Τανταχίρο Νομούρα (Ιαπωνία) 3 0 0 3
Νταβίντ Ντουγιέ (Γαλλία) 2 0 1 3
Μαρκ Χουϊζίνγκα (Ολλανδία) 1 0 2 3
Σουν Χούι Κίε (Β. Κορέα) 1 1 1 3
Αμαριλίς Σαβόν (Κούβα) 0 0 3 3

 

Εκτός των άλλων, αυτή ήταν η δεύτερη ήττα στην καριέρα της Ριόκο Τάνι από τζουντόκα εκτός Ασίας. Το 1992, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, ήταν δεύτερη πίσω από τη Γαλλίδα Σεσίλια Νοβάκ, ενώ επί κινεζικού εδάφους γνώρισε την ήττα από την Ρουμάνα Αλίνα Ντουμίτρου.

 

 

 

επιστροφή